Dve, tri besedi...

USTRINE
Smjestile se iznad mora,
Na jugu Cresa škoja.
Pogled lijep na uvalu,
A pogotovo prema Velom žalu.
Tu su i druge prekrasne uvale,
Neke su vele, a neke male.
Zalazak sunca i pogled na Istru,
Očarava svakog novog turistu.
Noći su tako blage i lijepe,
Pogotovo kad u vali barke i jahte svijetle.
Sa sjevera okružen primorskim borem,
Odsjaj se mjesta vidi pod morem.
Tu se more plavi i blista,
Priroda je netaknuta i beskrajno čista.
Crkva i zvona Svetog Martina,
Su zaštitnik mjesta i spomenik njima.
I zato ljeto provest u Ustrinama
Treba preporučit svima!

(Dane Kalac)

A USTRINE…

Una chiesa,
una scuola,

una strada,
una baia,

là in fondo agli orti
sospesi sul mare.

Lo vedon dall’alto,
al mattino smeraldo,

di sera brillante
di luna e di stelle,
lo vedono in pochi
da case di pietra
aggrappate alle pietre.
Il vento le tocca
di dentro e di fuori,
le liscia,
le rende
più dolci,
tranquille.

Son là rimasti
in quattro dozzine
per custodire quel Cristo,
felici, vivaci, amorosi,

da quella collina
guardano in alto,

attorno,
lontano
boschi,
sentieri, valloni, masiere.

Là,
tra quei sassi
che portano al mare.
(Nepoznat autor)

 

RUKE MOGA NONA

Kopale,
Strigle,
Faši kaštrile,
Ribu lovile,
Mrežu potezale,
Tarsje rezale.
Teška darva nosile,
Obraz mi dragale,
I jubav mi svu dale.
Ruke moga nona.

(Petra Muškardin)

 

TRI NONICE
Tri nonice stare,
pred kućun su stale i kritikale
i Katu, i Pepu, i Jelu
i Toncu debelu.
Jedna da j takova
jedna onakova,
jedna bi se rad ženit,
druga se zna lenit,
treća sve zafraja,
četrta da ne vaja.
A svet da se j pokvaril
i prvo da j boji bil.
Tri nonice stare
su kritikale
od osme do polna.
A kad je polne zvonilo,
jednoj je doma poć bilo.
su dve ustale i nju kritikale.

(Drago Gervais)

 

STARI MLADIĆ

Kaneta,
jaketa,
garoful,
šćapić
i koračić kot vrapčić…
gotov je stari mladić.

(Drago Gervais)

 

 

 

 


Copyright © 2014. Sva prava pridržana, Tunera Ustrine